Στο δρόμο κινδυνεύει να μείνει το 2ο Σύστημα Προσκόπων Έβρου που εδρεύει στην Αλεξανδρούπολη, μετά την απόφαση- έξωση που έλαβαν από την Διοίκηση της Καθολικής Εκκλησίας, ώστε να ανακαινιστεί ο χώρος, που μέχρι σήμερα χρησιμοποιούσαν για περισσότερο από τριάντα χρόνια επί ενοικίαση, προκειμένου να το εκμεταλλευτεί και να το χρησιμοποιήσει για δικούς της σκοπούς.

Η απόφαση έγινε γνωστή στην Περιφερειακή Εφορία Προσκόπων Έβρου στις αρχές του περασμένου Σεπτέμβρη και από τότε μέχρι σήμερα τα μέλη της έχουν αποδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου προκειμένου να βρεθεί νέα στέγη για τα 200 άτομα – μέλη της.
Ωστόσο οι πόρτες τόσο του Δήμου Αλεξανδρούπολης όσο και της Νομαρχίας Έβρου είναι κλειστές για τους προσκόπους της Αλεξανδρούπολης καθώς τόσο ο ένας φορέας όσο και ο άλλος, αδυνατούν να βρούνε χώρο για τη μεταστέγασή τους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η κατάληξη αυτή αποτελεί πανελλήνια πρωτοτυπία απέναντι σε μία εθελοντική ομάδα που μάλιστα είχε συμβάλει ενεργά στην απελευθέρωση της Θράκης στις 14 Μαΐου 1920 αλλά και γενικότερα στην τοπική κοινωνία με τις διάφορες δράσεις της. «Όλο αυτό το διάστημα από το Σεπτέμβριο μέχρι και σήμερα έχουμε κάνει επαφές και με το δήμο Αλεξανδρούπολης και με τη Νομαρχία Έβρου. Όμως δυστυχώς δεν βρήκαμε καμία ανταπόκριση» υπογραμμίζει ο Περιφερειακός έφορος Προσκόπων Έβρου κ. Παναγιώτης Μεταξούδης.

Αυτή τη στιγμή στο κτίριο της καθολικής εκκλησίας (επί της Κομνηνών) στεγάζεται το 2ο Σύστημα προσκόπων, η Περιφερειακή Εφορία προσκόπων Έβρου, η «καρδιά» όλων των προσκόπων του Έβρου και η Ένωση παλαιών προσκόπων Αλεξανδρούπολης. Συνολικά στον Έβρο το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων αριθμεί τέσσερα ενεργά Συστήματα. Από αυτά δύο βρίσκονται στην Αλεξανδρούπολη, ένα στις Φέρες, ένα στην Ορεστιάδα και ένα ακόμη υπό ίδρυση στο Διδυμότειχο. Το δυναμικό του είναι περίπου 400 μέλη, το μεγαλύτερο στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, στο οποίο περιλαμβάνονται ενεργοί βαθμοφόροι με ειδίκευση στα παιδιά για την εκπαίδευση των προσκόπων.

Ένα «φως στο τούνελ» της περιπέτειας τους, αρχίζει να διαφαίνεται από τη διοίκηση του Γενικού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης καθώς εισηγήθηκε θετικά στην αρμόδια επιτροπή του Υπουργείου Υγείας για την παραχώρηση ενός κτιρίου εντός των εγκαταστάσεων του παλιού Νοσοκομείου. «Είμαστε σε θετικό δρόμο για να πάρουμε ένα κτίριο στο παλιό νοσοκομείο. Η διοίκηση του νοσοκομείου έχει εισηγηθεί θετικά και μένει τώρα η έγκριση από το Υπουργείο Υγείας. Άμα δεν γίνει ούτε και αυτό, οι πρόσκοποι της Αλεξανδρούπολης μένουν χωρίς στέγη κάτι που συμβαίνει μόνο εδώ και σε καμία άλλη πόλη της Ελλάδας. Αυτό που έχω να πω είναι αποτελεί ντροπή αυτή η εξέλιξη, για έναν εθελοντικό σύλλογο, δεν αμείβεται κανένας από εμάς, που βοήθησαν στην απελευθέρωση και η πόλη τους χρωστάει πολλά. Δεν θέλουμε να βοηθήσουν εμάς, αλλά τα παιδιά τους. Δεν θέλουμε το κτίριο για να κάτσουμε και να περνάμε καλά αλλά για να εκπαιδεύουμε, να βοηθάμε όπου χρειαστεί και να εφαρμόσουμε το προσκοπικό πρόγραμμα. Αν δεν βρεθεί λύση θα διαλύσει όλος ο προσκοπισμός στην περιοχή της Αλεξανδρούπολης» τονίζει ο κ. Μεταξούδης.

Ιστορία του προσκοπισμού

Ο προσκοπισμός γεννιέται στον Έβρο το 1919 από τον Γεώργιος Φίντζος καθηγητή φυσικής αγωγής -απόστρατος εφ. Αξιωματικό, που ίδρυσε την πρώτη προσκοπική ομάδα στην Αλεξανδρούπολη. Στις 14 Μαΐου 1920 αποτέλεσαν την μοναδική οργανωμένη ομάδα της πόλης που μπροστά της έγινε η υποστολή της Γαλλικής σημαίας από το κτίριο του τότε Διασυμμαχικού Διοικητηρίου, σημερινού κτιρίου των ΕΛΤΑ και η παράδοση της Αλεξανδρούπολης στον Ελληνικό Στρατό.

Από τότε οι ρίζες του προσκοπισμού μεγάλωσαν και εξαπλώθηκαν σε όλο τον Έβρο. Η βάση τους μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ‘80 βρίσκονταν στο χώρο που σήμερα στεγάζεται το ΚΑΠΗ Αλεξανδρούπολης, απ’ όπου και έφυγαν για να γίνει η μεταστέγαση τους στο κτίριο της Καθολικής Εκκλησίας, το οποίο το 2007 πρέπει να το εγκαταλείψουν ξανά. Σήμερα η Περιφερειακή Εφορία Προσκόπων Έβρου με έδρα την Αλεξανδρούπολη αποτελείται από δύο συστήματα: Το 1ο Σύστημα ναυτοπροσκόπων και το 2ο Σύστημα προσκόπων.

ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ Η ΓΝΩΜΗ